Η πολεοδόμηση μια περιοχής, κατ αρχήν, είναι μια θετική δράση, διότι (θεωρητικά τουλάχιστον) προσφέρει καλύτερες προϋποθέσεις για ποιοτικότερη ζωή των κατοίκων της πολεοδομούμενης περιοχής.
Επομένως, κατ αρχήν, όλοι οφείλουμε να είμαστε θετικοί σε μια τέτοια πρόταση- διαδικασία.
Ομως σε κάθε γενικότητα, τις περισσότερες φορές, συνυπάρχουν κάποιοι προβληματισμοί και κάποιες παράμετροι που πρέπει να "ακουσθούν"!
Ετσι, στη προκείμενη περίπτωση ,των Περιβολίων, έχουμε μια πολεοδόμηση (που έγινε με τις διατάξεις του Ν 1337 / 1983) η οποία έχει πολύ προβληματισμό, έχει πολλές αδικίες, έχει πολύ ισχνό αποτέλεσμα, δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει υπέρ της !
Τα Περιβόλια είναι ένας οικισμός προϋφιστάμενος του 1923, ο οποίος μέχρι το 1986 (οπότε δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η πολεοδομική μελέτη της πολεοδομικής ενότητας των Περιβολίων) οικοδομείτο με τους όρους του ΠΔ "οικισμών προ του 1923". Επί της παλιάς εθνικής οδού (η κεντρική λεωφόρος ππου διασχίζει τον οικισμό) υπήρχε και σχέδιο πόλης με όρους δόμησης κλπ.
Υπό αυτό το (πριν την πολεοδόμηση) πολεοδομικό καθεστώς, τα οικόπεδα του οικισμού είχαν υψηλό ποσοστό κάλυψης ( 6ο%) και υψηλό συντελεστή δόμησης ( 1,2 )!
Τα οικόπεδα του οικισμού μπορούμε να τα κατατάξουμε σε 2 κατηγορίες :
α/ εκείνα που ήταν ήδη "αξιοποιημένα", δηλ που είχαν πρόσωπο στις δυό αρτηρίες του οικισμού, την παλιά εθνική οδό και την παραλιακή. Αυτά τα οικόπεδα είχαν μεγαλύτερη αξία, λόγω και της εμπορικότητας αυτών των δρόμων στους οποίους είχαν πρόσωπο.
β/ εκείνα που ήταν "εσωτερικά" στον οικισμό,μικρότερης αξίας, πολλά χωρίς δρόμο και με δύσκολη πρόσβαση κλπ. Αυτά τα οικόπεδα θα έλεγε κανείς ,ότι ήταν περισσότερο απλά σώχωρα και λιγότερο οικόπεδα!
Είναι αυτονόητο, ότι τα οικόπεδα των δύο κεντρικών δρόμων επωλούντο σε ακριβές εμπορικές τιμές ενώ τα εσωτερικά σε μικρότερες εμπορικές τιμές.
Κάποια στιγμή (το 1986) έρχεται η πολεοδόμηση τους (όπως αυτή έγινε), και δημιουργεί νέα δεδομένα τα οποία ,από μόνα τους, προβληματίζουν:
Τα οικόπεδα της πρώτης κατηγορίας υποχρεώνονται σε σημαντικές εισφορές ( που ,μάλιστα, προσαυξάνονται επειδή πολλά έχουν μεγάλες επιφάνειες), και "δίνουν" χωρίς να "παίρνουν" τίποτε!
Απεναντίας μάλιστα, "δίνουν" και σε "φορολογία" τους (εισφορές), αλλά δίνουν και σε απομείωση της δόμησης τους! Τώρα πλέον θεσπίστηκε κάλυψη μικρότερη και δόμηση στα 2/3 της παλιάς (από 1,2 στο 0,8!).
Αντίστροφα, τα οικόπεδα της δεύτερης κατηγορίας (τα εσωτερικά και δυσπρόσιτα), δεν δίνουν παρά ελάχιστες εισφορές, (διότι είναι όλα μικρά οικόπεδα), και αποκτούν δρόμους προσπέλασης και κάποιες , έστω μικρές, πλατείες!
Φυσιλογικά λοιπόν από το 1986 άρχισαν οι αντιδράσεις κατά της πολεοδόμησης με τον Ν1337/1983!
Διαμορφώθηκαν απόψεις και οργανώθηκαν αντιρρήσεις, που απέρρεαν ,κυρίως, από την ισοπεδωτική αδικία της φιλοσοφίας του Ν 1337 / 83.
Φυσιολογικά αναπτύχθηκε το αίτημα της μη εφαρμογής του Ν 1337/83 αλλά η εφαρμογή του ΝΔ 1923, με την φιλοσοφία του οποίου "πληρώνει" ο ωφελούμενος.
Αν ανατρέξει κανείς στις εφημερίδες και στα έγγραφα της εποχής, θα δεί όλο αυτό το "ιστορικό" που κατέγραψε τις αντιδράσεις εκείνες.
Τελικώς "επεκράτησαν" οι "οπαδοί" του Ν 1337/83, και οι αντίθετοι έμειναν με τους φακέλλους των εγγράφων ,των δηλώσεων και των υποσχέσεων περί "του δικαίου αιτήματος " τους!
Το πώς και το διατί "νίκησαν" το αποδεικνύουν και το λένε τα έγγραφα, τα ντοκουμέντα του θέματος.
Αυτά τα ντοκουμέντα θα προσπαθήσουμε να σκανάρουμε και να ανεβάσουμε στο παρόν ιστολόγιο.
Επομένως, κατ αρχήν, όλοι οφείλουμε να είμαστε θετικοί σε μια τέτοια πρόταση- διαδικασία.
Ομως σε κάθε γενικότητα, τις περισσότερες φορές, συνυπάρχουν κάποιοι προβληματισμοί και κάποιες παράμετροι που πρέπει να "ακουσθούν"!
Ετσι, στη προκείμενη περίπτωση ,των Περιβολίων, έχουμε μια πολεοδόμηση (που έγινε με τις διατάξεις του Ν 1337 / 1983) η οποία έχει πολύ προβληματισμό, έχει πολλές αδικίες, έχει πολύ ισχνό αποτέλεσμα, δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει υπέρ της !
Τα Περιβόλια είναι ένας οικισμός προϋφιστάμενος του 1923, ο οποίος μέχρι το 1986 (οπότε δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η πολεοδομική μελέτη της πολεοδομικής ενότητας των Περιβολίων) οικοδομείτο με τους όρους του ΠΔ "οικισμών προ του 1923". Επί της παλιάς εθνικής οδού (η κεντρική λεωφόρος ππου διασχίζει τον οικισμό) υπήρχε και σχέδιο πόλης με όρους δόμησης κλπ.
Υπό αυτό το (πριν την πολεοδόμηση) πολεοδομικό καθεστώς, τα οικόπεδα του οικισμού είχαν υψηλό ποσοστό κάλυψης ( 6ο%) και υψηλό συντελεστή δόμησης ( 1,2 )!
Τα οικόπεδα του οικισμού μπορούμε να τα κατατάξουμε σε 2 κατηγορίες :
α/ εκείνα που ήταν ήδη "αξιοποιημένα", δηλ που είχαν πρόσωπο στις δυό αρτηρίες του οικισμού, την παλιά εθνική οδό και την παραλιακή. Αυτά τα οικόπεδα είχαν μεγαλύτερη αξία, λόγω και της εμπορικότητας αυτών των δρόμων στους οποίους είχαν πρόσωπο.
β/ εκείνα που ήταν "εσωτερικά" στον οικισμό,μικρότερης αξίας, πολλά χωρίς δρόμο και με δύσκολη πρόσβαση κλπ. Αυτά τα οικόπεδα θα έλεγε κανείς ,ότι ήταν περισσότερο απλά σώχωρα και λιγότερο οικόπεδα!
Είναι αυτονόητο, ότι τα οικόπεδα των δύο κεντρικών δρόμων επωλούντο σε ακριβές εμπορικές τιμές ενώ τα εσωτερικά σε μικρότερες εμπορικές τιμές.
Κάποια στιγμή (το 1986) έρχεται η πολεοδόμηση τους (όπως αυτή έγινε), και δημιουργεί νέα δεδομένα τα οποία ,από μόνα τους, προβληματίζουν:
Τα οικόπεδα της πρώτης κατηγορίας υποχρεώνονται σε σημαντικές εισφορές ( που ,μάλιστα, προσαυξάνονται επειδή πολλά έχουν μεγάλες επιφάνειες), και "δίνουν" χωρίς να "παίρνουν" τίποτε!
Απεναντίας μάλιστα, "δίνουν" και σε "φορολογία" τους (εισφορές), αλλά δίνουν και σε απομείωση της δόμησης τους! Τώρα πλέον θεσπίστηκε κάλυψη μικρότερη και δόμηση στα 2/3 της παλιάς (από 1,2 στο 0,8!).
Αντίστροφα, τα οικόπεδα της δεύτερης κατηγορίας (τα εσωτερικά και δυσπρόσιτα), δεν δίνουν παρά ελάχιστες εισφορές, (διότι είναι όλα μικρά οικόπεδα), και αποκτούν δρόμους προσπέλασης και κάποιες , έστω μικρές, πλατείες!
Φυσιλογικά λοιπόν από το 1986 άρχισαν οι αντιδράσεις κατά της πολεοδόμησης με τον Ν1337/1983!
Διαμορφώθηκαν απόψεις και οργανώθηκαν αντιρρήσεις, που απέρρεαν ,κυρίως, από την ισοπεδωτική αδικία της φιλοσοφίας του Ν 1337 / 83.
Φυσιολογικά αναπτύχθηκε το αίτημα της μη εφαρμογής του Ν 1337/83 αλλά η εφαρμογή του ΝΔ 1923, με την φιλοσοφία του οποίου "πληρώνει" ο ωφελούμενος.
Αν ανατρέξει κανείς στις εφημερίδες και στα έγγραφα της εποχής, θα δεί όλο αυτό το "ιστορικό" που κατέγραψε τις αντιδράσεις εκείνες.
Τελικώς "επεκράτησαν" οι "οπαδοί" του Ν 1337/83, και οι αντίθετοι έμειναν με τους φακέλλους των εγγράφων ,των δηλώσεων και των υποσχέσεων περί "του δικαίου αιτήματος " τους!
Το πώς και το διατί "νίκησαν" το αποδεικνύουν και το λένε τα έγγραφα, τα ντοκουμέντα του θέματος.
Αυτά τα ντοκουμέντα θα προσπαθήσουμε να σκανάρουμε και να ανεβάσουμε στο παρόν ιστολόγιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου